Język:

Kontakt

Centrum Edukacji Międzykulturowej Aleja Wolności 37, lok. F7
33-300 Nowy Sącz

tel: +48 18 4429827
tel: + 48 604 088 620

e-mail: cem.nowysacz@gmail.com
e-mail: halinakomar@gmail.com

Facebook: Centrum Edukacji Międzykulturowej

Zarząd CEM

Halina Komar - prezes
Jolanta Kieres - wiceprezes
Bożena Kocyk - wiceprezes
Maria Baran - sekretarz
Maria Janisz - skarbnik

Jesień

Kalendarz

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Kwi    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Archiwa

woodstock1KONKLUZJE I PROPOZYCJE DLA PRZYSZŁOŚCI – PROJEKT „WIELKIE SZERZENIE IDEI” w 2017

Wielkie podziękowanie dla wszystkich, którzy zainteresowali się i popierali ideę programu „Wielokulturowa Wioska Esperanto” na Światowym Festiwalu Woodstock w 2016 . W tym roku była organizowana pierwsza próba/ćwiczenie informowania i reklamowania w tak ogromnej skali języka i ruchu Esperanckiego. Zadanie nie było łatwe, ale zapał, entuzjazm i międzynarodowa współpraca Esperantystów zwyciężyło wszystkie trudności i możemy przekazać Wam z satysfakcją efekt naszej pracy. Zadanie było nieporównywalne z jakimkolwiek innym, wielkim publicznym wydarzeniem, co wynikało z etosu tego wydarzenia, a także setek tysięcy młodych uczestników – nigdzie nie spotykanych w takiej ilości – w jednym wydarzeniu, trwającym 4 dni w tym samym miejscu . Dlatego wydarzenie jest godne kontynuowania aczkolwiek koniecznym jest zaktywizować, dla jego kontynuacji , Esperancką młodzież. Mam nadzieją, że planując program działalności na 2017 r – TEJO priorytetowo potraktuje tę poważna imprezę i zadecyduje, w jaki sposób wykorzystać szansę, która daje ruchowi Esperanckiemu wyłącznie młodą, festiwalową publikę.

Kilka informacji o obecnym stanie organizacji „Międzykulturowej Wioski Esperanto”: 1.odbędzie się w dniach 3-5 sierpień 2017, ale koniecznym jest zainstalowanie obozowiska już do południa 2.08, kiedy to pokazywany jest wieczorny program i koncerty, trwające do 6.08.

2. Zespół roboczy musi być odmłodzony, gdyż w 2016 r. było tylko 1/3 młodzieży w zespole, ale abyśmy byli wiarygodni (dla atrakcyjności języka i ruchu młodzieżowego) i pociągający, konieczna jest zmiana proporcji .

3. Wioska w 2016 r. kosztowała w całości 4000 euro, pracowało dla niej na miejscu 18 osób. Okoliczności zakwaterowania były dość prymitywne (wspólna sypialnia w ogromnym namiocie, przyrządzanie samemu śniadań i kolacji przez zmienne dyżury, oraz tylko raz dziennie ciepły obiad, zamówiony dla wszystkich).

4. UEA sfinansowało 2000 euro, nasza organizacja Centrum Edukacji Międzykulturowej Nowy Sącz dołożyło 1400 euro ( zaoszczędzone z poprzednich projektów) oraz anonimowi darczyńcy podarowali brakujące 600 euro. NIE JEST MOŻLIWYM ZORGANIZWAĆ TO WYDARZENIE mniejszym kosztem. Trzeba pamiętać że CEM już nie ma pieniędzy na ten cel, jest więc prośba do UEA o podwójną stawkę w porównaniu z 2016 rokiem. W celu kontroli ,finansowy raport, z kopiami faktur przesłaliśmy do UEA. Kilka z zeszłorocznych wydatków nie powtórzą się – np. wielki, 10 metrowy szyld.

5. Bardzo żałujemy, że nie mógł przyjechać w 2016 roku JOMO – impreza była niezwykle odpowiednia dla jego występów, ponieważ moglibyśmy codziennie/wieczorem , po lekcjach planować zabawę w naszym namiocie. Uczestniczyłoby w niej mnóstwo młodzieży, która chciałaby zatańczyć i zaśpiewać wspólnie. To wymagałoby dodatkowych kosztów , mianowicie , za jego najwyżej trzykrotny występ oraz transport.

6. Przesyłam kilka zdjęć, które pokazuję, jak różna młodzież tam się spotyka. Ja żyję długo i dłużej niż przez pół wieku organizowałam różne – turystyczne, kulturalne, artystyczna imprezy – ale nigdy nie spotkałam takiej masy, wesołych, rozentuzjazmowanych młodych ludzi. Nie zaprzepaśćmy szansy zasiania między nimi naszej idei i języka. Wierzę, że pomożecie, rozpowszechniając informację o tym niezwykłym miejscu dla naszej działalności…

7. Na koniec – ja osobiście zadecydowałam o pożegnaniu się z ruchem esperanckim w roku 2018. Przyszły rok będzie jeszcze możliwy, aby użyć mojej wiedzy, doświadczenia, pracy i chęci. Jesienią osiągnę wiek 80 lat (jeżeli Bóg pozwoli) i muszę już zadbać o moje zdrowie. Chcę jeszcze pomóc przy zorganizowaniu dobrej , odpowiedzialnej grupy, aby sprawy rozwijały się i trwały.. Dlatego obiecuję ze swej strony wciągnąć dziesięcioro młodych ludzi do pracy w „Wiosce” i 4-5 już doświadczonych, starszych „wieśniaków” w festiwalowy temat i teren.

Propozycja dla TEJO i PEJ – przemyślcie/przedyskutujcie i odpowiedzcie : czy nie byłoby godne zastanowienia zorganizowanie TEMATYCZNEJ SEKCJI dla Międzykulturowej Wioski Esperanto? Międzynarodowa, silna, ideowa, której fundament musi się stworzyć w Polsce, ponieważ połowa Ok. 500 tysięcy) uczestników Festiwalu to młodzi Polacy. Dlatego większa część informacyjnych materiałów winna być w języku polskim, a także zespoły robocze muszą składać się z większej liczby Polaków niż osób innej narodowości… Przemyślcie to.

A oto moje propozycje na aktualne tematy , możliwe/konieczne do zrealizowania podczas tegorocznej 2017 Międzykulturowej Wioski Esperanto:

Temat projektu WIELKIE SZERZENIE IDEI

A. Bilans AMO – seminaria realizowane już od 30 lat w świecie: próba ich wyniku to wyłonienie „nowo upieczonych” działaczy do międzynarodowej współpracy w naszej Wiosce,

B. W zespołach muszą się znaleźć także młodzi ludzie, zdolni interesująco – przez zabawę, kwizy, konkursy nauczać języka Esperanto i organizować lekcje – zabawne , „uliczne” , na łące, nie tylko przy stoiskach. Pytanie do organizatorów AMO- seminariów: czy są tak przygotowywani różno narodowościowi działacze po roku istnienia programu?

C. Dalszy ciąg trwania kampanii apo w telefonach komórkowych i komputerach Android – z językowym kursem Stano Marćek, opracowanym prze Międzynarodowy Instytut Esperanta w Hadze – Pier Buynsters.

D. Początek nowej kampanii dla rozszerzenia apo AMIKUMU Chucka Smitha

E. Ważny argument dla Esperanta – PASPORTA SERVO – cykl informacji o projekcie i jego możliwość wykorzystania – organizacja klubów: np. Podróżnicy dookoła świata, Zafascynowani Azją, Przyjaciele Ameryki Łacińskiej, Amatorzy Śródziemnomorskiego regionu i dziesiątki tematów i miejsc, nęceni przez lokalnych działaczy, wśród których znajdą się aktywni/zdolni Esperantyści, gotowi oddać swoją uwagę, aby pomóc porozumiewać się w czasie Festiwalu – pierwszy krok dla ich aktywności w naszym ruchu…!

Warunek dla nich – szybko nauczyć się esperanta!

F. I kursy, kursy, kursy, wspólne śpiewanie, tańce z JOMO i całodzienne, bez odpoczynku informowanie, reklamowanie, ciekawe edukowanie poprzez zabawę…

 

„Zagnieżdżenie się” Esperanta w największym Festiwalu Muzycznym świata

             WOODSTOCK  w Kostrzyniu,   przy  polsko-niemieckiej  granicy.

Po ośmioletniej korespondencji  znanego w Polsce Esperantysty Kazimierza Krzyżaka z głównym organizatorem Festiwalu Woodstock Jerzym Owsiakiem – prośby o włączenie tematów dotyczących Esperanto, do  aktywności tejże imprezy, przyniosły sukces: w grudniu 2015r otrzymaliśmy propozycję i warunki zorganizowania i pokazania działalności naszego ruchu esperanckiego  na Woodstock 2016.

Podkreślić należy, że o włączenie Esperanto do tego, jak najbardziej młodzieżowego Festiwalu – walczył tak długo,  nasz najstarszy kolega w ruchu Esperanckim, 88 – letni emerytowany oficer Marynarki Wojennej, zasłużony założyciel EDE-Pl-sekcji, inicjator ważnych decyzji dotyczących ruchu Esperanckiego podejmowanych w Polskim Parlamencie, a obecnie zasłużony działacz CEM- Centrum Edukacji Międzykulturowej w Nowym Sączu. Także przecież  wpisanie Esperanto jako  Kulturowe Dziedzictwo Polski na listę Narodowego Dziedzictwa było jego inicjatywą i zakończyło się sukcesem.

W ciągu wielu lat, prawie wszystkie ważne inicjatywy, dotyczące ruchu Esperanckiego mają swoje źródło w Nowym Sączu, gdzie  utworzyło się prawdziwe Centrum tegoż ruchu. Tutaj zogniskowało się wiele kulturalnych i edukacyjnych projektów, były tu i są nadal organizowane ważne imprezy i artystyczne wydarzenia, ale najważniejsze, że Nowy Sącz jest jedynym miejscem w Polsce, gdzie nieprzerwanie trwa praca edukacyjna w 5-6 niedużych grupach  – prawie codziennie w ciągu tygodnia. Prowadzi się tu  kursy językowe począwszy od dzieci w szkołach podstawowych, do kursów dla seniorów przy Uniwersytecie III wieku.  Oprócz tego , cały czas dbamy o tworzenie i utrzymanie zespołów artystycznych jak np. – kiedyś „JUNAJ  VOĈOJ”, obecnie „E- FAMILIO”. Nie słyszeliśmy o podobnie aktywnym Esperanckim  Centrum w Polsce lub Europie.

Właśnie dlatego, odważnie zdecydowaliśmy zająć się „wielkim wejściem” na Światowy Festiwal  i zamiast proponowanego przez PEJ „ stoiska z ulotkamii” –  opracowany został projekt „WIELOKULTUROWA WIOSKA ESPERANTO’. Organizacją , funduszami i realizacją tego przedsięwzięcia  zajęła się w całości Halina Komar – Prezes CEM.

Trzeba było więc, wg planu:

– zdefiniować cel i sposób realizacji zamierzenia

– zorganizować ekipę roboczą , która wykona te zadania w „Wiosce”

– zbadać warunki zainstalowania sprzętu i urządzeń, koniecznych do prowadzenia takich działań jak informowanie, prowadzenie  lekcji, wykłady i prelekcje multimedialne,  propozycje zabawy  i  elementów artystycznych w programie oraz  zapewnienie warunków pobytu  ekipy realizacyjnej  w celu wykonywania różnych zadań.

– opracować skromny, ale wystarczający budżet, możliwy do zrealizowania

– po zatwierdzeniu finansowych możliwości – zamówić konieczne instalacje: wynająć namiot o pow. 50m2, stoły, ławki, łóżka, materace, kupić potrzebne materiały, aby prowadzić edukacyjne i artystyczne zajęcia. Najważniejsze były materiały informacyjne –tysiące ulotek,  broszury, szyldy , afisze a także materiały do malowania, zabawy, także jako poczęstunek dla gości.

– na koniec- opracować precyzyjny podział godzinowy działań w „Wiosce”, wg otrzymanych instrukcji od organizatorów Festiwalu- na każdy dzień.

Nasza „Międzykulturowa Wioska Esperanto” była usytuowana w prestiżowej części festiwalowego terenu: na wzniesieniu Akademii Sztuk Przepięknych – tu mieściło się około 60 instytucji/organizacji o charakterze edukacyjnym, kulturalnym, artystycznym. Znajdowaliśmy się więc wśród intelektualnie i ideowo zaangażowanego towarzystwa. „Wioska Esperancka” składała się z dwu wielkich namiotów i 4 mniejszych, postawionych w tyle, obok 20 osobowego busa, który nas dowiózł  tam i z powrotem z dodatkowym wyposażeniem, koniecznym do przygotowywania programów oraz posiłków dla 20 osób. Zdobyte pieniądze wystarczyły tylko na 1 gotowany posiłek dziennie, więc zamówiliśmy w restauracji tylko porcje obiadowe.

Wszystkie inne posiłki przygotowywaliśmy sobie sami, wspólnie kupując potrzebne produkty – skromnie, ale wystarczająco.   Mieszkańcy  naszej Esperanckiej Wioski żyli podczas Festiwalu jak dobra rodzina, co warto podkreślić, ponieważ grupa składała się aż z 4 generacji wiekowych: od 12 lat do 88, a także z 3 narodowości. Planowana wcześniej grupa wielonarodowościowa  nie zdołała się zorganizować – zlekceważyło swoje wcześniej obiecywane obowiązki 2 Brazylijczyków (Marlon C.Ribeiro i Lucas Barosa – nawet nie zawiadamiając nas ) i  Węgierka  (Aniko Szalay), a także  Niemiec zaanonsowany jako informator-pomocnik, który  odwiedził nas, żeby tylko pozdrowić, lecz nie zamieszkał z nami i nie podjął żadnej współpracy. Wliczając jeszcze 2 młode osoby, które odwołały swoją obecność jeszcze przed Festiwalem (Polka i Węgier) – stwierdzamy, ze w planowanym 24 osobowym teamie zabrakło  6 młodych osób , z których tylko dwoje poinformowało nas o swojej rezygnacji.

Ci Esperantyści pozostawili po sobie niezbyt dobrą opinię  – brak    aktywności , współpracy i odpowiedzialności za nasz ruch Esperancki, zwłaszcza, że Lucas Barosa przebywał   wówczas w Berlinie, skąd można było dojechać miejskim pociągiem na teren Festiwalu, jak tramwajem.  A my –  ze wstydem, informowaliśmy naszych gości, że prelegent z Brazylii nie mógł przybyć.

W konsekwencji pozostała 18 osobowa grupa, która stanowiła „Wielkie Familijne Koło” – czując się i prezentując się jak prawdziwa Esperancka Rodzina – oddana sprawie, pełna entuzjazmu, głęboko ideowa… Pracowaliśmy dla celu rozpowszechniania Esperanta od rana do nocy, cały czas gotowi żeby zapraszać, informować, rozdawać materiały , a także częstować gorącą herbatą, kiedy zdarzył się deszczowy i zimny dzień.

Bardzo bogate było nasze informacyjne stanowisko : ogromny, 10 metrowy szyld z napisem MIĘDZYKULTUROWA WIOSKA ESPERANTO. Oprócz tego przed namiotem stały 2 stojaki z wydawnictwami Stano Marĉka i ekspozycjami wszystkich materiałów na wielkich stołach. Bardzo interesował publikę fakt, że podręczniki były wydane w czterdziestu  językach, między innymi –  także w bardzo egzotycznych… Drugi,  informujący rool-up, postawiony był po drugiej stronie wejścia, zapraszając na kampanię promocyjna właśnie zainstalowanej aplikacji Esperanto w smartfonach i  tabletach Android, którą wykonał Piet Buijnsters, programista z Hagi tuż przed Festiwalem Woodstock. My zatroszczyliśmy się o szybkie wydanie polskiej wersji w Apo, aby Polacy zaaplikowali kurs w swoich mobilnych telefonach już w lipcu br. I wg informacji Pieta B.- to już nastąpiło !

Opracowany przez nas 4 językowy afisz informacyjny o możliwości zaaplikowania E-kursu w telefonach komórkowych był najczęściej obfotografowywany przez uczestników Festiwalu, którzy często nawet nie wiedzieli co znaczy słowo Esperanto, ale właśnie chcieli dowiedzieć się jego znaczenia.

I oto smutna konstatacja – tylko niewiele osób, najczęściej starszych, wizytujących naszą „Wioskę”  na Woodstocku, coś wiedziało o Esperanto, nawet wspominali Zamenhofa, czy Białystok. Setki, tysiące ludzi  młodych, przechodzących lub zatrzymujących się obok naszego namiotu – nawet nie słyszało nazwy Esperanto…

Pytanie: dlaczego taka sytuacja istnieje? Dlaczego młoda generacja nie jest zdolna?/ nie chce?/ nie jest gotowa – działać efektywnie, jak np. tzw. „trzecia generacja”, dzięki której do dzisiaj Esperanto w Polsce żyje?

Ideę rozpowszechnienia Esperanta podczas Festiwalu Woodstck wykreował prawie  90 letni Esperantysta K.K. W grupie roboczej z pełnym poświęceniem pracowało 10 starszych osób, a aż 6, wcześniej deklarujących pomoc młodych osób, zrezygnowało z niej i odmówiło uczestnictwa.

Więc  – do entuzjastycznych, starszych aktywistów kieruję słowa podziękowania – oni są godni szacunku i zasługują na  wielkie słowa uznania, gdyż to dzięki ich wysiłkowi – ESPERANTO ZAGNIEŹDZIŁO SIĘ NA FESTIWALU WOODSTOCK !

Fakt wejścia w młodzieżową publikę, między  tysiące uczestników festiwalu – jest, można powiedzieć, najważniejszym osiągnięciem  INFORMACJI O ESPERANTO od lat. Nie zgubmy tej szansy i użyjmy jej do wzmocnienia i rozpowszechnienia  tej formy pokazywania języka oraz demonstrowania IDEOWOŚCI ESPERANTA, jako najbardziej efektywnych.

Informowanie o Esperanto przy naszym stoisku odbywało się najczęściej w języku polskim ( pół miliona uczestników to Polacy)  ale także goście byli obsługiwani w języku słowackim, niemieckim , włoskim i oczywiście  angielskim. Naszym ważnym „argumentem” dla walorów i znaczenia Esperanto,( pomimo codziennego używania w pracy języka angielskiego), było małżeństwo Cecille kaj Duncan Charters z USA, profesorowie uniwersyteccy, którzy ochotniczo przyjechali do nas, aby pomóc nam w „naszej sprawie”. Bardzo pracowici, sympatyczni ludzie, którzy zgodzili się zaakceptować surowe warunki naszego „wiejskiego życia” pod namiotem, współpracowali z nami w każdym momencie – wg potrzeb i w każdych okolicznościach. Zaaranżowane były dyskusje w języku angielskim, o fenomenie języka Esperanto i jego idei. Obecność państwa Charters  w   grupie roboczej naszego teamu bardzo podniosło rangę tego przedsięwzięcia. Nie do przecenienia jest także ranga działalności Stano Marĉka, który w ostatnim dniu wręcz stracił głos z powodu  ciągłych, prawie bez przerwy trwających kursów językowych.

A podczas jednego, zalanego deszczem dnia, kiedy to nasz gościnny namiot stał się azylem dla uciekinierów przed zmoknięciem (częstowaliśmy ich gorącą herbatą i kawą) –   Stano nie zmarnował szansy prawdziwego, całodziennego szkolenia a wieczorem, z gitarą śpiewania Esperanckich piosenek. Pracował podwójnie, z powodu braku zaplanowanych wcześniej równoległych zajęć „ Szkoły Poliglotów”, kiedy to nie dopisali szkoleniowcy z BR i HU.

W naszym namiotowym ośrodku panował wspaniały etos przyjacielskich relacji i odpowiedzialności za wspólne działania. Oprócz zaplanowanych prelekcji organizowane były różne tematyczne zajęcia, dotyczące nie tylko Esperanto. Nasza WIELOKULTUROWA WIOSKA ESPERANTO jawiła się na Woodstocku jako przyjazne, interesujące miejsce dla wszystkich wizytujących nas gości. Pozostawiliśmy wspaniały obraz naszej działalności – widzieli to organizatorzy, a także wielu wizytujących nas, anonsowało  odwiedziny w przyszłym roku. Nie można by było tego osiągnąć bez ciężkiej pracy  , nie tylko wielokulturowego ale także wielogeneracyjnego zespołu, składającego się z 18 osób. Na fotografii z organizatorem już od 22 lat Festiwalu Woodstock, Jurkiem Owsiakiem , znajduje się  najmłodsza (12 lat) i najstarszy ( 88 lat)- członkowie naszego teamu.

Mamy nadzieję, że przyszłoroczny roboczy zespół uczestników Festiwalu w „Wiosce Esperanckiej” odmłodzi się, chociaż tegoroczne doświadczenia nie potwierdzają naszych nadziei… Właśnie dlatego chcemy obserwować, jak rozwija się nasza idea i czy znajdziemy odpowiedzialnych, młodych współpracowników.

Nie chcemy ryzykować zmarnowania  tegorocznych rezultatów i 8 lat trwającego starania się

o zainstalowanie  na Festiwalu Woodstock – ruchu Esperanckiego. Dlatego proponujemy współpracę z młodzieżą, ale jeszcze nie oddajemy inicjatywy organizacji Międzykulturowej Wioski Esperanckiej 2017. Właśnie rozpoczynający się nowy projekt CEM „szkolenie esperanckich nauczycieli” pozwala zorganizować młodych aktywistów, także dla Woodstocku, z atestem ich odpowiedzialności   oraz aktywności,   podczas szkolenia  organizowanego przez Edukado.net   i opiniowanych przez cały rok w ramach projektu  edukacyjnego  CEM.

Dziękujemy serdecznie UEA, które częściowo subsydiowało nam  instalację namiotów  oraz Zarządowi CEM , który zaakceptował wydatki pieniężna na  organizację Międzykulturowej Wioski Esperanckiej. Anonimowe subwencje wyniosły kilkaset euro. Finansowy raport będzie przesłany do zarządu UEA, TEJO, PEJ  i innych  podmiotów zainteresowanych imprezą.

UWAGA – nigdy w historii Esperanckiego ruchu nie było podobnej szansy  na rozpowszechnienie w takiej skali informacji o nas. Ani możliwości  dotarcia do takiego  środowiska . Może decydenci od finansów na  reklamę  i  ideologię  to   zauważą…

Halina Komar

FOTOGALERIA

Program  Aktywności WIELOPOKOLENIOWEJ WIOSKI  ESPERANTO

                       podczas Festiwalu Woodstock 2016

programo_dum_Woodstock. pdf

przystanek-woodstock_25797132

Wielopokoleniowa Wioska Esperanto

Na Festiwalu Woodstock WOŚP w Kostrzynie nad Odrą 13-16.07.2016

 

  1. Patronem/Sponsorem jest UEA – Światowy Związek Esperanta z Rotterdamu
  1. Patronami/Współorganizatorami są TEJO – Światowa  Esperancka Organizacją Młodzieżowa oraz PEJ – Polska  Młodzież  Esperancka.
  1. Koordynator/Sponsor – Centrum Edukacji Międzykulturowej Nowy Sącz  

CELE:

*   Upowszechnienie informacji o języku, idei i międzynarodowej społeczności esperanckiej, warsztaty językowe – błyskawiczny  kurs „metodą bezpośrednią”, oraz  szkolenie „Jak uczyć się języków”, Dziecięca Mini- Szkółka Językowa , miejsce spotkań Wieża Babel, prezentacje przykładów filmów i literatury esperanckiej, muzyków i zespołów esperanckich,

*    zainteresowanie rzeszy uczestników Festiwalu Woodstock możliwościami mobilności edukacyjnej /kulturowej/ turystycznej  integrującej młodzież Europy i świata – przy wykorzystaniu niezwykłych cech Esperanta oraz globalnych sieci przyjaźni i współpracy ruchu esperanckiego,

*   stworzenie warunków organizacyjno-techniczno-programowych do zaistnienia  na ogromnej imprezie cyklicznej o światowym zasięgu i zebranie doświadczeń do przekazania dla już samodzielnych przyszłych organizatorów (TEJO, PEJ) corocznych edycji tego Festiwalu,

*  realny, atrakcyjny, pozytywny sposób realizacji IDEUMADO… (w krótkim czasie, przy relatywnie niskim koszcie a ogromnym zasięgu…)

PROGRAM:

  1. Całodzienne wieloosobowe i wielojęzyczne stoisko informacyjno-reklamowe, wyposażone w ulotki i broszury w różnych językach na temat Esperanto, idei, zasięgu i struktur organizacyjnych ruchu esperanckiego (UEA, TEJO, PEJ) Mnóstwo ulotek na temat możliwości samodzielnego uczenia się języka poprzez rozmaite, wielojęzyczne platformy językowe. Przykładowy harmonogram imprez esperanckich w Europie i na świecie…
  1. Codzienne warsztaty językowe ( 2 x 1,5 godz.) dla uczestników różnojęzycznych, prowadzone „metodą bezpośrednią” (bez używania języków narodowych) przez Stano Marĉka autora podręcznika wydanego w 40 językach (oprócz wszystkich europejskich także chiński, japoński, armeński, indonezyjski, tajski i wiele innych…) Ilustrowane materiałami dydaktycznymi autora oraz wzbogacone przerwami z gitarą i piosenką…
  1. Codzienne szkolenia na temat „jak skutecznie uczyć się języków” prowadzone przez Marlona C. Ribeiro (BR) i Aniko Szalay  (HU)  w bloku 3 godziny dziennie , realizujących program „Zbliżanie ludzi i kultur poprzez burzenie barier językowych” – nauczanie nowoczesnymi metodami, gwarantującymi osiągnięcie swobody komunikacji. Prowadzący kładą nacisk na samodoskonalenie językowe, możliwe do realizacji przy zastosowaniu ich wskazówek metodycznych. Według potrzeb – możemy także stworzyć kolejną grupę  kursową dla początkujących , prowadzoną przez  młodego esperantystę z Węgier, Szilva Szabolcs.
  1. Codzienne spotkania z kulturą esperancką – ekspozycja przykładów literatury i wydawnictw esperanckich,  pokazy filmów z egzotycznych podróży do różnych zakątków świata powiązane z prelekcjami autora – pisarza/reżysera, podróżnika-erudyty Romana Dobrzyńskiego.
  1. Mini SZKÓŁKA DLA DZIECI ze Strefy ASP, gdzie wprowadzimy ich w język esperanto poprzez gry, zabawy i naukę piosenek esperanckich z akompaniamentem gitary lub akordeonu. Edukację językową  rozpoczniemy  zabawnym  filmikiem   „Mazi en Gondolando”.
  1. WIEŻA BABEL – Miejsce Spotkań, gdzie czekać będą na gości festiwalowych esperantyści z różnych krajów, gotowi odpowiadać na pytania dot. Esperanto i ruchu esperanckiego  –  w kilkunastu różnych językach ! Grafik  „dyżurnych” języków na każdy dzień według godzin, będzie afiszowany na zewnątrz namiotu  z zaproszeniem na przyjacielskie pogawędki…
  1. Codzienne opowieści o ciekawych spotkaniach na trasach podróży po świecie przy pomocy esperantystów – od wyprawy na Bajkał w czasie „pierestrojki”  po meksykańskie tarapaty, gdy pilotowani turyści uciekli do USA przez Rio Grande…  O swoich sposobach podróżowania  prawie bez pieniędzy, opowie globtroter Kamil Dudkowski – specjalista od autostopu (był w 62 krajach świata na 3-ch kontynentach) i praktycznej nauki języków, szukający związków pomiędzy różnymi rodzinami językowymi, pasjonat sanskrytu. Inne jego opowieści-prezentacje to będą „złote proporcje” Natury,  jak powstały i do czego służą bitcoiny i wszelkie inne tematy, które interesują miłośników  podróżowania.
  1. Co wieczór – program artystyczny w powiązaniu z tematem prezentacji lub wywiadu autorskiego czy gawędy, na przykład:

–  Wieczór Kultury Wschodu – z filmem o Nepalu, którego już nie ma w tej postaci po trzęsieniu ziemi, wieczór wzbogaci „Kąpiel w dźwiękach” gongów i mis tybetańskich. Uzgadniane są jeszcze do tego opowieści podróżnika- himalaisty Maćka Zaremby ( PTT O/Nowy Sącz) z ekspozycją pamiątek z Katmandu,

–  Wieczór Muzyczny – JOMO, gitarzysta z Tuluzy śpiewający w kilkunastu językach, zapyta: ĉu vi volas danci?  (czy chcesz tańczyć?) i w naszym namiocie oraz przed nim, porwie do tańca wszystkich, którzy go usłyszą i wszyscy będą śpiewać razem!

–  Wieczór BONA ESPERO – poświęcony opowieści o niezwykłym miejscu w Brazylii i wspaniałych ludziach, którzy je stworzyli, ilustrowanej kilkoma filmami i opisanej w książce pod tym tytułem. Wieczór poprowadzi Roman Dobrzyński, autor filmów i książki a także spektaklu URSULA, którym zakończymy tę wzruszającą i prawdziwą historię – pół wieku po zakończeniu  II wojny  światowej, ku pamięci i przestrodze…

– Wieczór Przyjaźni i Pożegnań – z piosenkami „ Mi dankas vin, Doktoro Esperanto” skomponowaną przez Jurka Handzlika oraz piosenkami rapera z Niemiec – Jonny M, który zaśpiewa swoje piosenki z przebojową „DANKON!” – nasz muzyczny hołd wdzięczności dla jego twórcy – Ludwika Zamenhofa. Rozmowy o tym, co wniosło w nasze życie Esperanto,  podziękowania  dla ekipy organizacyjnej i plany na przyszłość.

Podsumowanie – Sporządzenie  protokołu  uwag, wniosków, propozycji  do przekazania  Patronom/Sponsorom/ Koordynatorowi Strefy Akademii Sztuk Przepięknych, gdzie będzie ulokowana nasza  WIELOPOKOLENIOWA  WIOSKA – ESPERANTO

Woodstock_pismo przewodnie .pdf

Listo de laborteamo .pdf